Reagen utama yang digunakan dalam ujian api dan fungsinya

Pengujian api melibatkan penambahan pelbagai reagen, yang memisahkan logam berharga yang hendak ditentukan daripada komponen matriks sampel melalui peleburan suhu tinggi. Reagen-reagen ini mempunyai fungsi yang berbeza. Sebahagian, melalui tindak balas kimia pada suhu tinggi, boleh menangkap logam berharga dalam sampel; ini dikenali sebagai ejen penjerat. Lain-lain, yang dikenali sebagai ejen fluks, boleh meleburkan sampel dan bergabung dengan komponen matriks untuk membentuk slag seperti silikat dan borat. Reagen ujian dikategorikan kepada tujuh jenis berdasarkan peranan mereka dalam proses peleburan: fluks, agen penurun, agen pengoksidaan, desulfurizer, agen pensulfidaan, agen penjerat, dan agen pelapis. Sesetengah reagen mempunyai tujuan tunggal, seperti SiO2, yang berfungsi semata-mata sebagai fluks berasid, manakala yang lain mempunyai pelbagai kegunaan, seperti PbO, yang berfungsi sebagai fluks beralkali, agen penjerat, dan juga desulfurizer.

Flux

Fungsi fluks adalah untuk meleburkan komponen matriks refraktori dalam sampel, seperti Al2O3, CaO, atau silikat, dan membentuk slag halus, seterusnya menguraikan sampel tersebut. Fluks dikategorikan berdasarkan sifat kimianya kepada asid, alkali, dan neutral.

1. Silikon dioksida, juga dikenali sebagai habuk kuarsa, merupakan fluks yang sangat berasid.

2. Habuk kaca adalah fluks berasid yang biasa digunakan dan boleh digantikan bagi habuk silika. Selain SiO2 yang bersifat asid, habuk kaca juga mengandungi komponen alkali seperti CaO dan Na2O. Oleh itu, keasidannya lebih lemah berbanding habuk kuarsa. Secara umumnya, 2-3g habuk kaca setara dengan 1g SiO2. Ia biasanya dibuat daripada kaca rata, yang dibasuh, dikeringkan, dan kemudian digiling dalam kilang sehingga saiz 0.246mm-0.175mm.

3. Boraks adalah fluks asid yang reaktif dan mudah lebur. Semasa peleburan, ia mula kehilangan air penghabluran pada suhu 350°C dan mengembang dengan cepat. Oleh itu, penggunaan boraks yang berlebihan dalam kelompok boleh menyebabkan bahan melimpah semasa peleburan, mengakibatkan kehilangan sampel di dalam mangkuk pijar. Boraks boleh membentuk borat dengan banyak oksida logam, dan takat leburnya lebih rendah berbanding silikat yang sepadan. Sebagai contoh, takat lebur CaSiO2 ialah 1540℃, takat lebur Ca2SiO4 ialah 2130℃, manakala takat lebur CaO·B2O3 hanyalah 1154℃. Penambahan boraks ke dalam kelompok boleh secara berkesan merendahkan takat lebur slag.