Jak przygotować próbkę w postaci spiekanej kulki XRF

Metoda przygotowania do analizy spektrum fluorescencji promieni X. Po wysuszeniu, zmieleniu i wymieszaniu proszku z fluksami, umieszcza się go w specjalnym kubeczkowym (stop Pt 95%, Au 5%), poddając nagrzewaniu na wysoką temperaturę od 1000 do 1200 °C i topieniu, po ochłodzeniu otrzymuje się jednolite, gładkie i płaskie próbki szkła. W praktyce stosuje się cztery rodzaje fluksów: bezwodny boran litowy, metaboran litowy lub ich mieszaniny w określonej proporcji.

Czasami dodaje się fluks, taki jak anhydryna czterech kwasów borowych litowych, litowy metaboran lub ich mieszanina w określonej proporcji, a następnie dodaje się małą ilość wydzielnika, takiego jak bromek amonu, bromek litu, jodkowód potasu itp. Typy i wymagania dotyczące analizy jakościowej oraz wybór proporcji próbki do fluksu zależą od temperatury topnienia próbek. Prototyp dysponuje wysoką częstotliwością i elektrycznym grzaniem. Wpływ rozmiaru cząstek, minerału i struktury na wyniki analizy w promieniach rentgena fluorescencyjnej został eliminowany, co zwiększyło precyzję i dokładność głównych i pomocniczych elementów (zwłaszcza lekkich elementów).

Ponadto, zgodnie z próbką topioną, przygotowano próbki kalibracyjne za pomocą reagentów o wysokiej czystości w określonej proporcji, aby rozwiązać problem braku materiału odniesienia w niektórych rodzajach próbek. W wyniku licznych procesów produkcyjnych spowodowanych dyluacją fluksów, wzrost natężenia linii i obniżenie natężenia tła wpływają na analizę elementów (zwłaszcza śladowych) oraz na ich granicę wykrywalności.